با تحلیل سبک بیان نویسنده، شخصیت فردی، توان بیان و ساختار منظم حاکم بر اثر ادبی را می‌توان شناخت، به همین سبب شناخت روش بیان هر نویسنده‌ای درآمدی بر شناخت زیبایی‌شناسی ویزه‌ی او است. مولوی در زیبایی‌شناسی و سایر علوم از باورهای توحیدی و دینی الهام می‌گیرد تا ناهماهنگی‌ها و تناقضات صوری را در یک کلی واحد و کاملاً منسجم و هماهنگ جمع نماید و آن را در آثار منثور خود به خصوص در فیه ما فیه و مجالس سبعه نشان دهد. آثار منثور مولوی یکی از پرشورترین و زیباترین متون منثور ادب فارسی است که اصلی وحدت‌بخش و نظم و غرض زیبایی شناختی بر آن حاکم است و پختگی اسلوب بیان مولوی در آن کاملاً مشهود. در این پژوهش به تحلیل اسلوب بیان مولانا و جنبه‌های زیبایی‌شناختی آن در آثار منثورش پرداخته‌ایم و جهت تبیین مسأله از برخی از اصول و نظریه‌های ادبی، عرفانی و روان‌شناختی بهره برده‌ایم.
نزهت، بهمن. (1392). اسلوب بیان و شیوه‌ی مجلس گویی مولانا در آثار منثورش (با تأکید بر کتاب فیه ما فیه). متن پژوهی ادبی، 17(57)، 55–78. https://doi.org/10.22054/ltr.2013.6613
MLA
نزهت، بهمن. "اسلوب بیان و شیوه‌ی مجلس گویی مولانا در آثار منثورش (با تأکید بر کتاب فیه ما فیه)"، متن پژوهی ادبی، 17، 57، 1392، 55–78. doi: 10.22054/ltr.2013.6613
HARVARD
نزهت، بهمن. (1392). 'اسلوب بیان و شیوه‌ی مجلس گویی مولانا در آثار منثورش (با تأکید بر کتاب فیه ما فیه)'، متن پژوهی ادبی، 17(57), pp. 55–78. doi: 10.22054/ltr.2013.6613
CHICAGO
نزهت، بهمن، "اسلوب بیان و شیوه‌ی مجلس گویی مولانا در آثار منثورش (با تأکید بر کتاب فیه ما فیه)." متن پژوهی ادبی، 17 57 (1392): 55–78, doi: 10.22054/ltr.2013.6613
VANCOUVER
نزهت بهمن. اسلوب بیان و شیوه‌ی مجلس گویی مولانا در آثار منثورش (با تأکید بر کتاب فیه ما فیه). متن پژوهی ادبی. 1392;17(57):55–78. doi: 10.22054/ltr.2013.6613
