لفظ ترجمه و مشتقات آن در متن‌های لغوی کهن تازی چون: «کتاب العین» خلیل بن احمد فراهیدی، ادیب و لغت شناس بزرگ تازی و استاد سیبویه و نیز استاد بسیاری از ادیبان پیشتاز دیگر، «جَمْهَره اللغه» ابن درید، «مَقایِیس اللغه» احمد بن فارس همدانی «المحْکَم» و «المخصّص» ابن سِیده و کتب نَوادِر لغت عربی چون «النَّوادر فی اللغه» ابوزید سعید بن اوْس انْصاری، «کتاب النَّوادِر» أبی مسْحَل اعْرابی، و «مَجالِس ثَعْلَب» ... نیامده است. واژه «تَرجمان» نخستین و کهنترین واژه‌ای است که از ریشه «رجم» در فرهنگ‌های عربی دیده می‌شود.
حسینی، سیدمحمد. (1376). ترجمه در نخستین سده‌های اسلامی و نقد و بررسی آن به قلم یکی از دانشمندان آن روزگار (جاحظ). متن پژوهی ادبی، 1(2)، 51–65. https://doi.org/10.22054/ltr.1997.6648
MLA
حسینی، سیدمحمد. "ترجمه در نخستین سده‌های اسلامی و نقد و بررسی آن به قلم یکی از دانشمندان آن روزگار (جاحظ)"، متن پژوهی ادبی، 1، 2، 1376، 51–65. doi: 10.22054/ltr.1997.6648
HARVARD
حسینی، سیدمحمد. (1376). 'ترجمه در نخستین سده‌های اسلامی و نقد و بررسی آن به قلم یکی از دانشمندان آن روزگار (جاحظ)'، متن پژوهی ادبی، 1(2), pp. 51–65. doi: 10.22054/ltr.1997.6648
CHICAGO
حسینی، سیدمحمد، "ترجمه در نخستین سده‌های اسلامی و نقد و بررسی آن به قلم یکی از دانشمندان آن روزگار (جاحظ)." متن پژوهی ادبی، 1 2 (1376): 51–65, doi: 10.22054/ltr.1997.6648
VANCOUVER
حسینی سیدمحمد. ترجمه در نخستین سده‌های اسلامی و نقد و بررسی آن به قلم یکی از دانشمندان آن روزگار (جاحظ). متن پژوهی ادبی. 1376;1(2):51–65. doi: 10.22054/ltr.1997.6648
