اشعار خاقانی شروانی تجلی گاه آیین مسیح است. او که در دامان مادری ترسایی و در منطقه ای مسیحی نشین می زیسته، در عین اعتقاد و پایبندی به دین مبین اسلام، اصطلاحات و اعتقادات مسیحیت را در شعر خود پرورانده و به تصویر کشیده است. أصولاً سرشت پاک و اهورایی مریم (س) آنچنان است که همواره دستاویز سخن سنجان در متون نظم و نثر فارسی قرار گرفته و می گیرد و همگان برآنند مریم با پاکی و اخلاصی در راه حق گام برمی دارد و حق همواره با اوست. بدیهی است حقیقت همچون خورشیدی پرفروغ تجلی مییابد و پنهان نمی ماند. پاکی و صفا در درون مریم موج میزند و او را اقیانوسی زلال و مصفا می سازد: پاکی و صفایی که وی را مادر پیامبر و الگوی زنان عالم می گرداند. فعل مریم به اثبات نیاز ندارد و او در سخن را در برابر هر کس نثار نمی سازد. پس به امر خدای بزرگ سکوت می کند و استاد خاقانی، سکوت سرشار از اطاعت مریم به حق را می سراید. وی در پردازش این مضمون بی نظیر است.