نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دوره دکتری گروه زبان وادبیات فارسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

2 استادیار گروه زبان وادبیات فارسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 استادیار گروه فلسفه، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

چکیده

هرمنوتیک گادامر پیوند تنگاتنگ و نزدیکی با مفهوم گفت‌و‌گو دارد. گادامر بر این باور است که بدون توجّه داشتن به عنصرگفت‌وگو، مخاطب و متن توانایی برقراری ارتباط را ندارند، بنابراین در این صورت نیز تأویلی صورت نمی‌پذیرد. غزلیات مولانا از جمله متونی است که مفهومی فراتر از تک‌معنایی دارد. در باور مولانا معیار قدرت و ناتوانی انسان اندیشه و فهم اوست.او در غزلیاتش به دنبال گمشده‌ای است که هرگز در این جهان نمی‌گنجد، مگر از راه شهود و کشف عینی و این ادراکات در سایه گفت‌وگو که میدانی برای پرسش‌های متفاوت و دست‌یابی به پاسخ-های متناسب با آن است، امکان پذیر خواهد شد. نوشتار حاضر برآن است تا با رویکردی توصیفی-تحلیلی چند غزل از غزلیات مولانا را از این منظر تحلیل کند. دستاورد پژوهش نشان می‌دهدکه در پی پرسش و پاسخ‌های میان غزل‌های مولانا و مفسّر(مخاطب) و با منطبق کردن افق معنایی آن‌ها می‌توان به تأویلی جدید و صحیح دست پیدا کرد. مفسّر در هنگام مواجهه با متن می‌کوشد با توجه به موضوع به آن رجوع کند و پرسش‌ها و پاسخ‌های متن را نسبت به مکالمه متن با شالوده بازیابی کند. این جست‌وجو از سنّت و امتزاج افق‌های مفسّر ظاهر شده است. به علاوه در این مقاله این نکته مورد بررسی قرار گرفته است که مولانا استنباط و وصول معانی را در فهم مخاطب می‌بیند و برای دست‌یابی به شناخت و درک متن بر فهم که محصول گفت‌وگوی میان گوینده و خواننده است و در اثر یک رخداد اتفاق می‌افتد، تأکید می‌کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Analysis of the Text Dialogue with the Audience in Rumi's Sonnets based on Gadamer Theory

نویسندگان [English]

  • sharafat naseri 1
  • Badriya Ghavami 2
  • jamal ahmadi 2
  • Seyed Sadegh Zamani 3

1 PhD Student, Department of Persian Language and Literature, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran

2 Assistant Professor, Department of Persian Language and Literature, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran

3 Assistant Professor, Department of Philosophy, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran

چکیده [English]

believes that without paying attention to the dialogue, the audience and the text are not able to communicate, so no interpretation is made.. In Rumi's belief, the criterion of man's power and inability is his thought and understanding. In his sonnets, he seeks the lost that never fits in this world, but through intuition and objective discovery and these perceptions will be possible in the shadow of dialogue, which is a field for different questions and finding appropriate answers to it. The present article intends to analyze some of the sonnets of Rumi from this perspective through a descriptive-analytical approach. The result of the research indicates that following the questions and answers between the sonnets of Rumi and the commentator (audience) and adapting their semantic horizon, a new and correct interpretation could be achieved. When confronted with the text, the interpreter tries to refer to it according to the subject and retrieve the questions and answers of the text in relation to the conversation of the text with the foundation. This search has emerged from the tradition and fusion of the commentator's horizons. In addition, in this article, it has been examined that Rumi sees the inference and acquisition of meanings in the audience's understanding, and in order to achieve knowledge and understanding of the text, he emphasizes on understanding that is the product of a dialogue between the speaker and the reader occurred as a result of an event.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "
  • Hermeneutic Criticism"
  • Dialogue of the text with the audience"
  • Rumi'
  • s sonnets"
  • , "
  • Gadamer"