نشانهشناسی نمادهای شعر کودک در دهۀ هشتاد بر اساس مثلث معنایی آگدن و ریچاردز

خاور قربانی؛ نیشتمان الله ویسی

دوره 26، شماره 93 ، مهر 1401، ، صفحه 333-362

http://dx.doi.org/10.22054/ltr.2020.39580.2582

چکیده
  کاربرد «تمثیل» و «نماد» برای درک بهتر مفاهیم به‌ویژه مفاهیم انتزاعی و عقلانی، یکی از روش­هایی است که در ادبیات کودکان و نوجوانان بسیار اهمیت دارد و می‌توان از دیدگاه‌های متعددی به بررسی آن پرداخت؛ یکی از این روش‌ها، نشانه‌شناسی ساختار یا معنای نمادهاست که می‌تواند راهگشای مسائل جدیدی در ادبیات باشد؛ به همین منظور، ...  بیشتر

«تخریب حدس» در داستان‌های طنزآمیز دورۀ معاصر کودک و نوجوان

مهدخت پورخالقی چترودی؛ علیرضا سزاوار؛ مریم جلالی؛ اعظم استاجی

دوره 24، شماره 83 ، فروردین 1399، ، صفحه 175-192

http://dx.doi.org/10.22054/ltr.2018.27431.2092

چکیده
  طنز که از مهم‌ترین انواع ادبی محسوب می‌شود، پیشینه‌ای طولانی در ادبیات جهان دارد. ادبیات کودک و نوجوان به دلیل نوع خاصّ مخاطب آن، همواره محملی مناسب برای ایجاد طنز بوده است. منتقدان و پژوهشگران متعدّدی در سدة اخیر، دربارة طنز و انواع روش‌های پرورش آن، صحبت کرده‌اند. یکی از این نظریه‌پردازانِ برجسته، ایوان فوناژی است که آراء او ...  بیشتر