«شواهد غریب شعری در کشف الاسرار»

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

هیئت علمی دانشگاه علامه

چکیده

تفسیر کشف الأسرار و عدّه الأبرار معروف به تفسیر خواجه عبدالله انصاری شیواترین تفسیر عرفانی است که حلّۀ دلاویز ادب پارسی برتن دارد. این تفسیر که به سبک مفسران عامه نگارش یافته، از اوایل قرن ششم (520  ه ق) به یادگار مانده است. از ویژگی های سبکی این تفسیر، که شیرینی آن را دو چندان کرده است، استناد به اشعار زیبا و لطیف عربی و فارسی است. در این تفسیر حدود هشتصد بیت شعر عربی مناسب حال و مقال آمده است که آنها را می توان تحت مقوله های: نحو، لغت، قرائت، بلاغت، دین، ادب، تاریخ و... مورد بررسی و تحلیل قرار داد. نگارندۀ این سطور در این مقاله با بضاعت مزجاه خود به ترجمه و تعیین منابع و مستندات شواهد غریب شعری کشف الأسرار پرداخته و به خواست خداوند متعال در شماره های آینده باقیمانده مقوله ها را تقدیم خوانندگان گرامی و فرزانه خواهد کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Strange Quotations in "Kashf-ol-Asrar"

نویسنده [English]

  • saeid vaez
چکیده [English]

"Kashf-ol-Asrar and Oddat-ol-Abrar" known as "Tafsir-e Khajeh Abdullah Ansari" is the most eloquent mystic interpretation in the Persian Literature. This interpretation dates back to the early 61h century H.Q. One of the stylistic features of this interpretation is the references made to Farsi and Arabic poetries. This interpretation includes approximately 800 Arabic poetry lines which could be analyzed from syntactic, lexical, formal, historical, and religious viewpoints.